EN

مشاهده جزئیات

image

حمام نواب

حمام نواب از جمله آثار دوره قاجاریه شهر تهران است .
نقشه‌ای از تهران مربوط به سال 1275 قمری در دست است که در آن حمام قیصر جانمایی شده و این یعنی این که حمام نام‌برده حداقل 160 سال قدمت دارد. این بنا توسط زنانی به نام‌های سارا سلطان خاتون و سارا حاجر خاتون که دختران فردی به نام نواب بوده‌اند ساخته شده است.

حمام نواب، پاتوق فرهنگی بافت تاریخی شد.
حمام نواب برای جلوگیری از اتلاف گرما و امکان استفاده از آب قنوات و چشمه‌ها به برای استحمام، پایین‌تر از سطح زمین ساخته شده است.
مصالح به کار رفته در ساخت این بنا شامل آجر، آهک، ساروج، سنگ و کاشی است. در این بنا پس از مرمت، از سیمان نیز برای حفظ آن استفاده شده است.

حمام نواب دارای بخش‌هایی چون هشتی، سربینه، تنظیف گرمخانه، سرویس بهداشتی، خزینه، استخر و ستون است.
چیزی که در معماری این بنا مشهود است کاربندی و وجود آهک روی سطح بنا بسیار محدود بوده که حاکی از وجود تزیینات قابل توجه در آن است و نشان از ذوق و استعداد هنری معمار آن دارد.
دوره قاجار دارای 182 حمام بود که اکنون تعداد کمی از آنها باقی مانده‌اند و اکثرا هم تعطیل و در حال احتضار هستند. در این میان بخت ، یارحمام‌ نواب بود که نه تنها از ویرانی نجات یافت، بلکه به طور اساسی مورد مرمت قرار گرفت. چرا که لوکیشن یکی از به یاد ماندنی ترین فیلم های سینمای ایران ، یعنی فیلم قیصر بوده ، همان جایی که قیصر ، کریم آبمنگل را به قتل رساند. از آن زمان نام حمام نواب بر سر زبان ها افتاد و هر چه گذشت، نوستالژیک تر شد.

این حمام تا چند سال پیش هم دایر بود تا این که به دلیل کمبود مشتری تعطیل شد. سپس شهرداری آن را از مالکانش خرید و مرمت کرد. البته در حین این مرمت بخشی از متعلقات حمام مثل کمدهای سربینه و دوش‌های قدیمی از میان رفت و حال و هوای دهه 40 و 50 حمام مخدوش شد. حمام نواب در سال 1390 تغییر کاربری داد و به همت شهرداری منطقه ۱۲ و اتحادیه صنایع دستی کشور و سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری استان تهران به مرکز صنایع دستی شهر تهران تبدیل شد.
حمام نواب در سال 1385 توسط سازمان میراث فرهنگی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

نشانی :  خیابان ۱۵ خرداد، کوچه امامزاده یحیی، بعد از بازارچه


گالری تصاویر