image
  • 27 03 1399
  • 48

مسیر ولیعصر (چهارراه ولیعصر)

سرآغاز تاریخ پیدایش چهارراه ولی‌عصر به صبح روز ۱۷ آذر ۱۲۴۶ شمسی یعنی روزی که ناصرالدین‌شاه قاجار طرح گسترش پایتخت به دارالخلافه ناصری را آغاز کرد بازمی‌گردد. البته کلنگ طرح در جایی که امروزه به عنوان دروازه دولت می‌شناسیم به زمین زده شد؛ براساس طرحی که فرانسوی‌ها برای تهران ناصری کشیده بودند، برای این شهر دوازده دروازه در نظر گرفته شده بود که به دور شهر کشیده می‌شدند. خندقی بزرگ نیز در شمال تهران ایجاد شد؛ خندقی که از دروازه شمیران به سمت غرب ادامه داشت. این خندق تا زمان پهلوی اول و آغاز ساخت جاده‌ای که کاخ مرمر را به کاخ سعدآباد می‌پیوست، هم‌چنان مرز شمالی تهران دارالخلافه ماند. رضاشاه پهلوی به کریم‌آقا بوذرجمهری دستور داد تا خندق را پر کند و جایش خیابانی کشیده شد که هم‌نام خود او بود. او دانشگاه تهران را هم در بخش غربی همین خیابان کلنگ زد. خیابان در حال شکل گرفتن بود، اما در محل تلاقی جاده جدید، یک زمین خالی وجود داشت که سرنوشت آن نامعلوم بود. هنوز خیابان بین دو کاخ کامل نشده بود که شهردار پایتخت تصمیم گرفت این زمین را تبدیل به مهمان‌خانه کند.

چهارراه ولی‌عصر همواره در متن باشکوه‌ترین اعتراضات مردم در دوران انقلاب اسلامی قرار داشت؛ بسیاری از کسانی که در چهارسوی این خیابان زندگی می‌کنند شاید به یاد داشته باشند که در آن روزهای شعار و حماسه، جوانانی هر روز با یک بغل کاست سفید و سیاه می‌آمدند و سرودهای انقلابی می‌فروختند. سرودهایی که بخشی از تاریخ انقلاب به نام «چاووش» را به یاد می‌آوردند؛ از ژاله خون شد تا ایران ای سرای امید. چهارراه در میانه دو خیابان اصلی شهر و در میانه تهران قرار دارد و به شکلی چهارگوشه پای‌تخت را به هم می‌رساند؛ چهارراه ولیعصر، همواره چهارراه حوادث در تاریخ ایران و تهران بوده است، از انقلاب تا اعتراض و از اعتراض تا شادی!

مسیرهای گردشگری، مسیر خیابان ولیعصر، چهارراه ولیعصر