image
  • 27 21 1399
  • 56

مسیر ولیعصر (پارک ساعی)

دکتر محمدابراهیم باستانی‌پاریزی در یکی از کتاب‌های خود، ماجرایی را چنین تعریف کرده‌اند که‌ در نوجوانی وقتی یک بار می‌خواسته‌اند از شیراز به تهران بیاید، به درخواست آقایی محترم که خود را از مسئولان جنگل‌بانی کشور معرفی کرده بودند، جایش در پرواز را به او داده بود. فردای آن روز در روزنامه‌ها خوانده بود که آن هواپیما سقوط کرده است و از قضا آن مرد محترم هم کسی نبوده است جز مهندس کریم ساعی! «مهندس کریم ساعی» نه تنها پایه‌گذار سازمان جنگل‌ها و مراتع و آبخیزداری تهران بود که هم او دو اتفاق مهم در خیابان ولی‌عصر را هم به نام خود ثبت کرده است؛ یکی «پارک ساعی» و دیگری «چنارهای خیابان ولی‌عصر». به چنارهای خیابان ولی‌عصر در جای خود پرداخته شده است، اما یادگار دیگر مهندس ساعی بی‌تردید بوستان ساعی است که البته اجرای آن با پی‌گیری «استاد حسین محجوبی» به سرانجام رسید. پارک ساعی، بوستانی با طراحی منحصر به فرد است که در تناسب فضای بین دو تپه عباس‌آباد و یوسف‌آباد ساخته شده است.

پیش از سال ۱۳۲۴ بخش مرتفع‌تر درّه‌ای که میان تپه‌های عباس‌آباد و یوسف‌آباد قرار داشت، به ساخت جاده پهلوی اختصاص یافته بود اما بخش گود و دره‌ای آن رها شده بود. پس از تکمیل بخشی از آن جاده در سال ۱۳۲۴، دوازده هکتار از این دره با پیشنهاد مهندس ساعی در اختیار وزارت کشاورزی قرار گرفت و در آن درخت‌کاری شد. البته مهندس ساعی بعد از بنیان‌ گذاردن سازمان جنگل‌ها، این زمین‌ها را تبدیل به محیطی جنگلی کرد. با درگذشت مهندس ساعی در چهارم دی ۱۳۳۱ در سانحه سقوط هواپیما، این جنگل هم برای چند سال به همان صورت باقی ماند، تا این‌که در سال ۱۳۳۴ فضای آن جنگل به شهرداری تهران واگذار شد. در ابتدای دهه چهل در شهرداری تهران تصمیم گرفته شد تا آن جنگل به صورت یک بوستان تجهیز و ساخته شود. این بوستان (پارک) توسط استاد حسین محجوبی نقاش و مجسمه‌ساز که اتفاقا خانه او هم مانند مهندس ساعی در کنار این جنگل قرارداشت طراحی و تبدیل به فضای سبز عمومی شد. محجوبی در طراحی این پارک با در نظر گرفتن اختلاف سطح آن با خیابان‌های اطرافش، کوشید تا حد امکان از پله استفاده نکند و سعی کرد تا حد امکان گذرگاه‌ها به طور طبیعی از این اختلاف سطح‌ها استفاده کنند؛ با وجود همه این تلاش‌ها، به هر حال پله‌هایی هم در پارک ساخته شد که سنگ‌های مورد استفاده در آن را از جاجرود به تهران آوردند.

پارک ساعی ۱۲۰۰۸۲ متر مربع وسعت دارد. این پارک دارای شش ورودی است و بخشی از آن به صورت محلی برای نگه‌داری حیوانات و به‌ویژه پرندگان طراحی شده است. در پارک ساعی همچنین نمونه‌ای از باغ ژاپنی وجود دارد. از درختان و گیاهان دیگر مهم کاشته شده در این بوستان می‌توان به درختان چنار، کاج تهرانی، سرو شیراز و سرو نقره‌ای، افرا، سیب و گردو، و گیاهانی چون برگ بو، ماگنولیا و یاس وحشی اشاره کرد.

امروزه در مقابل ورودی اصلی پارک ساعی، مجسمه انسانی وجود دارد که نمادی از انسان معاصر است؛ نشسته روی سنگی و خسته از روزگار!

 
 
 
 
مسیرهای گردشگری، مسیر خیابان ولیعصر، پارک ساعی